-"-"-> Rahaaaai...Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ











































Rahaaaai...Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

آسمآن ک ِ نشد ! چرآ درختـ نبآشم ! وقتی تو در من این همه پرنده ای ! ذهنم پـر از لآنه ـهـآییستـ ک ِ برآی تـو سآخته اَم (: دلـگرمی ـهـآااآی تـو Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ بـآل ـهآااآی مـنند

 

 . . . 

مــَـرگــــ در قــآموس ِ مـــآ از بــے وفــآیــے بـهتـــر استــــ ؛

× . . . در قفس ؛ بـآ دوستـــ مردטּ از رهــآیــے بهتر استـــ  . . . ×

 قـــصــــــﮧ  ے فــرهـــآد دنـــیــــآااآ رآ گــرفـــــتـــ اے پآدشـــــــآه ؛

"دل" بـﮧ  دستـــ آوردטּ از ڪشورگشـآیــے بهـــتـر استـــ ؛

بآشـد اے عقـــل معـآش اندیش، بآ مـعنــآے عشق ؛

آشنآیمــ ڪטּ ولے"نـآ آشنآیــے" بهتر استــــ ؛

" تشنگآטּِ مِــهـر محتآااآج ترحمــ نیستند "

ڪوشش بیهوده در عشق از گدآیــے بهتر استـــ ؛

فــهمــِ این رندے بـــَرآےاهـــــل ِ معنـــآااآ سختـــــ نیسـتـــ ؛

دلـبــرے خوبـــ استـــ ، امــــــآ دلــربـــآیــے بــهــــتــر استـــ ؛

ڪـآااآش دستـــ ِ دوستــے هـــَـرگـــز نمــے دآدے بـﮧ مَـטּ ؛

« آرزوے وَصل » از « بیمــِ جدآیــے » بهـــتر استــــ :)

                                                                                                 

 

 ©  Poem : م : از کتآب  " ضد " انتشارات سوره مهر

پ ن 1 : در داشتن پرنده ای آزاد ، لذتی است ، که در داشتن هزاران پرنده در قفس  ، نیست هیچ ... !

پ ن 2 : اُمــیــد رهآیی نیستــ وقتی همهـ دیوآریمـ !  × . . . تو رآ زندگی بآیــدت ! . . . × :)


.: ادآمـهـ مطلَبــــ ـــ ــ ـ
نوشتهـ شده در شنبه ٢۳ شهریور ۱۳٩٢ | ساعتــ ٧:٢۱ ‎ب.ظ | توسطـ رهــــــآااآیـیـــــــــ | لـمس بودنتـــــ ـــ ــ ـ() |

 

این روزهـآااآ . . .

بآ طرحی سآده از خودمــ ،
در مسیر تمآمـ فرضیه ـهـآی نآ تمآم ایستآده امــ ؛
دستهآیمــ رآ بر وآژه ـهآی فروریحته می کشمــ که از چسبندگی کآغذ بیـزآرند !

                                                                                            سـوُسـویِ نیــمــه جــآنٍ خیـــآلٍ مــن

                                                                                                          سـکوُتم رآ چـگوُنــه بنــویسمــ!

                                                                                                                ورق رآ کـمی برمـیگـــردآنمــ !

                                                                                                                     و همآنجآ به اٍنتظآر می ایستمــ !

بر نُقطه ای نآمعلوُمــ و نآمفهومــ زُل زده امــ  " . "
مآنده ام بـر زندگی که آنقدر هم بخشنده نیستــ و مرتبــ قربآنی می گیـرد :(

                                                                                  دیگر به بــآخـتــــ فٍکـــر نمیکنمــ !

                                                                                  و تـرس هآیــمــ رآ نـــه به بــــآد !

                                                                                  کــه بــه خــآکــــــــــ میـسپـآرمــ !

هر صٌبح . . .

            یآدم میرود مآجرآ از چه قرآر استــ ؛
                                  می بینمــ دود بآ گآمهآی بلند از سر شهر بآلآ می رود !

                                  هنوز . . . ؛ زیبـآترین روزهـآیمآن به گمــآنمــ نیآمده . . . !
           من مضطربــ از جنبش بآد هستمــ ،

           این ســـوی بآد ؛ آوآز کسی استــ ،

           کــٍـه دسـتــآااآنِ خــســتـــه اش رآ

                                                             هـــمــــچــنــآن بــــآلآ مـی گــیـــرد ،
                                                              بر فرآز فآنوسی پُر از ستآره و خیآل

چشم دوخته ام به آسمآن!
× . . . " می دآنم عظمتــِ نور مخفی نمی مآند " . . . ×

این روزهآااآ . . . خیـــلی زود دآرد دیـر می شود  . . . !

                         هر روزی که می گـذرد ؛ حرفـ ـهآ و گمآنـ ـهآ توی دلمــ درد می شونـد !

                         هر از گاهی ؛ درگیـر ترجمـه ِ نآخواسته ِ یکــ احســآس می شومــ !
                         هر بآر که حآلم رآ می پرسند ؛ می گویم :

                                                                                           " خوبم " !
                                                                                            تنهآ تکـه ایی تنهآیی
                                                                                            در چشمـم فرو رفته استـــ :)


این فـَـردآی نــآپیــدآ شُـورش رآ درآورده ؛

                                                          به همه جآی اینجآ وسوآس دآرمـ
                                                          به هــر جــــآ کــه تـــو رآ دآشـــتـــ

                                                          و دلــمــ ندآشتــــ ! . . . . . . . . . . . . .

" آسِـمـآن "

              سهمــِ وآژگــان بـــی قـــرآرِ مــن می شــود ؛

              هرکجآ که بآشمــ ؛ آسمآن همرآه من استـــ !

                                        این بـآر زیر همـآن سـتـآره ـهآ ؛ بـه سـرمآیه انــدکـم نگریستمــ . . .
                                         دیـوانـه وآر بـه هـمـه قــآصــدکــهــآ ســلآمــ تـعآرفــ مـی کـردمــ :)
                                        دوستــ ندآشتمــ زیــآد ، در این حآدثـه آبادٍ غـریـبــ، بیـشتـر بمآنمــ !

مـــن و این آســمـآنٍ بی سـآیـــه . . .
                                       نمیـدآنیـمــ کـدآمــ یـکــ زود تـر بـه بـآرآن می رسیـمــ . . .
                                       صبـر هم نمی توآند سهمی از این احـسـآس رآ کمــ کنـد
                                                                             من مآنده ام و حرفهآی جآ مآنده !

                                                                              من و این حجم عمیقٍ سکوُتـــــــ
                                                                              لآی زل زدن هآیمــ . . . . . . . . . . . 

کمـی بآ این کلمآتـــٍـ بی رمــَق مـــــدآرآ کن . . .

                                      خــش خــشِ وآژگـــآنی کِه بیــخ تآ بیــخ گــلویـمــ مــآنده ؛

                                      نکند حوصــله اتــ رآ خاکــستری کند ؟! ... تحمـُـلمــ کن ... !

من نه هیـآهـو بلدمـــ نه آرآمـــِش ، بی قـرآرمــ ... بی قـــرآر !

                                                                                                لآبه لآی همـیـن خطـ خطـی های نـآتمآمــــ ـــ ــ ـ !

                                                                                                            گــوش کــن ، رآز نــشـآنــه هـــآ رآ . . . . . . !

                                                                                                            گـوش کن  ، رآز نـقطـه چیـن هـآی مرآ . . . !

× . . . " اُفتـآدَن هَر بَرگــ میــ ـتَوآنَد حآدثه ی مُهمی بـآشَد " . . . × 

 

©  text :    بـهآر 5حرفی ؛        لـیلآ نـجفی ؛      می بآن

پ ن 1 : به یه سری حرفهآ که می اندیشم ؛ شکل یک “بهانه” بر سرم آوآر می شود !

پ ن 2 : پرنده ای که رفتــ، بگذآر بــــرود ، هــوآی ســرد بـهـآنـه اســتــ. فقطــ بگو اگر گنجشکـ ـهآااآ سرآغتــ را گرفتند چه بگویمــ ؟!

پ ن 3 : بعضی چیزهآرآ احسآس میکنی،رگ و پی شمارآ میتراشد،دل شمارآ آب میکند، امآوقتی میخوآی بیآن کنی میبینی ک بی رنگ و جلآست!

پ ن 4 : یآدتــ بآشه  " امید " چیز خوبیه، شآید بشه گفتــ بهترین چیزهآستــ و چیز هآی خوبــ "هیچ وقتــ نمی میرند" ! :)

پ ن 5 : الهی شُکر . . . 

 


.: ادآمـهـ مطلَبــــ ـــ ــ ـ
نوشتهـ شده در جمعه ۱٥ شهریور ۱۳٩٢ | ساعتــ ۱:۳۸ ‎ق.ظ | توسطـ رهــــــآااآیـیـــــــــ | لـمس بودنتـــــ ـــ ــ ـ() |

بآ گآمــ ـهآیی آهِسته

افــــکــآری سختـــــ مَشغــول

                                    و چَـشمآنی کـه از بس نم پـس دآده اند،

                                    در عُـقــوبـــتی تـبـــــدآر، جــــآری شــٌده امــ

                                     پَـرنـده نیستمــ وَ هـیچ دآمی برآی مَن پَهن نَشـــده

                                                                                     یـکـــ انــســآن آزآدمــ . . . 

دلــم کــه می گـــــــیرد

تقویم هآ رآ خطــ خطی میکنمــ

                                    به خُودمــ وعده ی روُزهـآی خُـوبـــ مـی دهــمــ

                                              جــآیـی برآی خُودمـــ . . . لــحظه ای برآی خُودمــ . . .

امآ چیـــزی دَر من گــُــم شده استـــــ ...

اســمَــش رآ هــرچــه میخوآهـی بــُـگذآر

نـَــــه حـــرفــــی از ســـر بـــی کســـی!

انگـآر دیگر توآن خَلق احسـآسم رآ ندآرَمــ

مَن که بی توُ صَدفی هَستم مُروارید از دستــ دآده

احسآااآسمــ ؛ صدآی بآد کِه می آید دوستــ دآرم تورآ آورده بآشد !

و نور آورده بآشی بـِه رَگــ ـهــآی مَن و من سرخوشآنه دیوآنـِه شومــ در زلآلی اتــ

                احسآسم!  اگــر بلنــد نمی شَـوی ؛ حداقــل دستـتـــ رآ بـه مَـن بـده !

                                 این وآژه ـهآ ؛ مــیــآن دو ابــدیتــــــ  ؛ در دستــــــآن مــَــن !

                                         هـــمه چیـــز رآ ، رهــآ از مــَـعنـآ سآخته استـــــــ...

                                                 و امـآ در من نگــآهیسـتــــ از حــرفــــ لبــریـــز !

                                                       وآژه هـــــآ ســـنـگـــیـــــن میـــــشـــنــــود

                                                               وَ من این همه تنآقض رآ درکــ نمیکنمــ

                                                                                                                    زمـــــآن رآ لــمـــس مــــی کنمـــ
        
                                                                                                                    مـُـــعـَــلق و بـــی انتـــهــــــآااآ...
        
                                                                                                                     مـمــلُـو از کــلمـــــآتی گــنــگــ !

                                                                                                                      از پــس دلـــهـره همـــیشهِ منــ

                                                                                                                      میـبیـــــــنی ؟ . . . . . . . . . . .

در ابتدآیی ترین احساسمــ

"استــــ هآ "بــــــود" شده استــــ!

بـآیــد گوُهـــر ِدروُنـــم رآ حفــظ کنمـــ ...

همآن صدفی که مُروآرید خوُدش رآ در پنآهش،  پنهآن کرده !

                              و حـــآل ! ایــن مــنمـــ . . . . . ایـنـــگونه زنـــــده امـ !

                                       سالـهآستـــ رآبطه ام رآ بــآ مرگــــ نمی فهممــ!

                                                        زنــدگی در اعمــــآق ِعآدتــــهآ !

                                                                     هیچ فرقـی بآ مرگـــ ندارد !

چیز دیگری شده امــ . . .

گیجم از این حضُور ِغریبآنه

                                که زنـده بودنم رآ یـآدآوری می کند !!!

                                مرآ چــه شده !!! بس است دیگر !!!

هیچ چیـز تلخ تر از صبـحـگآه روزی نیستــ که اتفـآقی نمی اُفـتد ! هیــچ چـیـز تـلـخ تـر از بی ثمری نیستــــ . . . 

پس هرآس ندآشته بآش از اتفاقآتــِ تـلخ و شیریــن ! مـآ اتفاقـــی هستیمــ که افتـآده ایم !  رآهتــ رآ بگیر و برو . . .

هــــرآس نــدآشــتـه بــآشـــــ  از جــآده‌ ـهــآی نــآشـنـآس . . .  از مـقـــصــد بــی انــتـــهـآ . . .  از نــــرسـیـدن ـهـآ . . .

                                                             آری ! به چشمآنتــ بگو هرآس ندآشته بآشد از خیس شدن ! اتفآقِ  خآصی نمی اُفتد !

                                                                     فقط نیآز به شستشو دآری...!  باور کن. پناهگاه امن در تند بآد حآدثه زیباستــــ :)

                                                                                  مگر نه اینکه لحظه هآی شبـــ نزدیکترین لحظآتــ به تولُد خورشیدند ... :)

                                                      زِندِگی اِدآمــِـهـ  دآرد آری . . . آری :)

 

         پ ن 1 : حرفــ ـهآی نانوشته ام بی قرآری میکنند این بـــآر . . . ( نویسنده ی بعضی قسمتهآشو پیدآ نکردم ! ) 

        پ ن 2: بگذآر هر چه نمیخواهیم بگویند! مهم این استــ من خودم هستمــ خوده خودمـ!

        پ ن 3 : بعضی چیز ـهـآ رآ "بــآید" بنویسم ! نه برآی اینکه همه بخونن و بگن عآلیه ! برآی اینکه خفه نشم !! همین! :D

        پ ن 4 : مروآریــد زیر نور آفتآبــ بیشتــر میدرخشهـ!  :)

        پ ن 5: دلـــگیرم از سکوتــ ـهآااآ ... تو "من" نیستی ! پس قضآوتم نکن لدفن ! :)


.: ادآمـهـ مطلَبــــ ـــ ــ ـ
نوشتهـ شده در یکشنبه ۳ شهریور ۱۳٩٢ | ساعتــ ٧:٥۸ ‎ب.ظ | توسطـ رهــــــآااآیـیـــــــــ | لـمس بودنتـــــ ـــ ــ ـ() |
.: مطالبـــــــ پیشینـــــــ :.
 



 
Design By : رهـآااآ˙´*•.¸¸.