-"-"-> لحظه ـهآااآی تولــد - Rahaaaai...Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ











































Rahaaaai...Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

آسمآن ک ِ نشد ! چرآ درختـ نبآشم ! وقتی تو در من این همه پرنده ای ! ذهنم پـر از لآنه ـهـآییستـ ک ِ برآی تـو سآخته اَم (: دلـگرمی ـهـآااآی تـو Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ بـآل ـهآااآی مـنند

           آن هنگآمـ کـه دوستـــ دآری دلــی رآ مآلکــ شـوی " رهـآیشـ کن "

                              پرنده در قفــس زیبـــآ نمی خوآند ؛گرچه برآیتــ تمـآمــ ِ لحـظـــه ـهآ رآ نغمــه خوآنـی کند !

                            بگذآر برود . . . تمــآم ِ افــق ـهـآ رآ بگردد و آوآز سـر دهـد ؛ صبـــور بـــآش و رهــآیـش کن !

          گفتــه اند : اگــر از آن ِ تـــو بآشد بآز میــ ـگردد و اگــر نـبآشـد ،

          × . . . یـــآدتـــ بآشد قفـــــس ، آفـریننده ی عشق نیستـــ . . . ×

                              گمــآن نبر کــه دآنه ـهـآی رنگآرنگــ دل ، طبیعتـــ آزآد این پرنده ی زیبآ رآ اسیر تو میــ ـکند !

          می دآنــم . . .

          می دآنــم کـه رهآ کردنش رنج می آفریند . . .

                                                  زیــرآ چه بسیآر رهآیی ـهآ که به دلتنگی ـهآ و گآه فرآموشی ـهـآ می انجآمد !

                                                  امــآ مــــآندن بی آنکـه صآدقـــآنه دل سپـــردنی بآشد رنجیستـــ دردنآکـــتــر !

                                                 و در آن زمان که با کمترین خطآیی روزنه ای در دل قفس بآز شود میــ ـگریزد !

          آن هنگآم رآ چه توآنی کرد ؟ ?

                                                 " تـو " می مآنی و این همــه روزهـآیی که رنــج برده ای اهـلـی شدنـش رآ ؛

                                                  رهــآیــش کـن . . . دوستـــ دآشــتـن رآ " رهـآیی "  استـــ کـه زیـبــآ میــ ـکند ؛

                                               پرنـده ای که به تمآم ِبآغ ـهـآ سر می زند ؛ به تمآم ِ گـل ـهـآ عشق می ورزد ،

                                               و تمــآم ِ سر شـآخه ـهـآی درختـآن ِ تـنـهــآ رآ لحظه ای میـهــمآن میــ ـشـود ،

        و  از تمآم ِ چشمه سآرهآ می نوشد و حتی میــ ـگذآرد شیطنتـــ ِ کودکـآن، بآل او رآ " زخمـــی " کند !

          آیآ نگه دآشتنش در قفس تو رآ شآد میــ ـکند ؟ ?

          . . . ولـــی . . .

                                                                         اگر به سویتـــ بآزگشـــتـــ بـــدآن " همیشه " بآ تو میـــ ـمآند . . .

                                                                         و اگر رفتــــــ و دل به بآغـــی دیگر سپـــرد ، به گلـی دیـگــــــــر ،

                                                                                                                                      و شــآید قفســی دیــگــر ،

                                                                                                                                    پـس از آن ِ تـو نیــستـــ . . .

                                                                                                                                      بگــذآر رهــــــــــآ بآشد . . .

                                                                                                                                      دوسـتـــــــــــش بـــــدآر  :)

                                             امآ گمآن نبر که بآ اسآرتـــ،دلی از آن ِ تو میـشود ،

                                             × . . . بگذآر مهـــــر ورزیدن ِتو سـیـرآبـش کند . . . ×

                                             × . . . امآ نــگــــذآر قــلبـــتــــ رآ گِـل آلــــود کند . . . ×

                                             " عشقی بورز که تـو رآ زلآل تـر و زیــبــآتـر می کند "

                                             چه کسـی گفتـــ که عشق یعنــی مـآلــکــــــ شدن ؟

                                             زنـجـیــری نـســآز که وجــودی رآ به اســآرتــ کشد !

                                             × . . . اگر هــــوآی تــو دآرد بــآز خوآهد گشتـــ . . . ×

          سینـه سرخــی خـوآهـــد شــد بــآ ارمـغــــآنی از تـرآنــــه ـهـآ و نـغمـــــه ـهـآی زیـبــــآ . . .

          که تآ همیشه برآیتــ خوآهد خوآند ؛ بـی آنکههرآس ِاز دستــ دآدنی او رآ در قفس افکند ؛

          و شآید ققنوسی شود که حتی اگر به آتشش افکنی بآ جـآنی دوبـآره عآشق ترین بآشد !

          دوستــــ دآشتـــن اتفــآقی ســــآده و زیبــــآستــــ . . .

                                                                                                       مثل تـــولـــــد یکـــــ پــــروآنـه -  -  -  -  -  - 

                                                                                                       بیشـتر از تمآشآی پروآنه ـهـآ -  -  -  -  -  -  - 

                                                                                                     " مبهوتـــ ِحس ِ لحظه ـهآی تولــدش از پیـله بآش " :)

 

             × پنجـــره رآ بآز بگذآر . . .

              شآید بــــــــــآرآن ببــــآرد . . .

              شآید درختــ ـهـآی عریآن جآی کآفی برآی "پرنده ـهآی خیس خورده" ندآشته بآشند . . .

                     

© غـُلآمـرضــآ مــَـلکـــی

پ ن 1 : تنهآ بهآر نیستــ که فصل رویش در  هم میــرویــَنـد ... بهله !از خود راضی

این آپم فقطــ وآسه این بود تو  پی نوشتـــ اولش بگم فآطمـه ی عزیزم تولدتـــ مبآرکــ اکسیژنم :دی+love

پ ن 2 : دوستـــآن مجآزی که اصلا هم مجآزی نیستند ! خیلی هم واقعی هستند، چقدر بودنشآن خوب استـــ +love

پ ن 3 : اندکی درنگ ! "لبخند بزن” شاید دستهایم از تو کوتاه شده باشد اما پاهای تازه ایی در من به راه افتاده اند!

پ ن 4 : سآده زندگی کن ،" امآ ساده عبور نکن " از دنیایی که تنها یکبار تجربه اش می کنی !  :)

پ ن 5 : بـــآور کن  زندگی رآ     همــآن عجیبـــ‌ ِ مبهم رآ :)



 
 
 
 
. . . .
 
شوق ِ رهـــآیی " حرکتـــــ " می آفـــرینـد!
 بخــــوآن به نــآم ِ « رهــــآیی » ! - - - - - - -
 بخــــوآن به نآم ِ سآقـــــه امیـــد در پهن‌ دشتـــ یـــأس!

دلمــــ شوق پــروآز می خوآهد - - - - - - - - - - - - - - -
 شوق ِ رهــآیی از ایـــن دنیــآی کوچکـــ، از ایـــن هــمه هیــآهــــو!
 به رهـآیی بگو " آره " ! بگـــو آره که جهـــآن زیبـــآ شه ! - - - - - - - - - - :)




نوشتهـ شده در دوشنبه ٢٢ مهر ۱۳٩٢ | ساعتــ ۱٠:٤٧ ‎ق.ظ | توسطـ رهــــــآااآیـیـــــــــ | لـمس بودنتـــــ ـــ ــ ـ() |
.: مطالبـــــــ پیشینـــــــ :.
 



 
Design By : رهـآااآ˙´*•.¸¸.