محآل نیسـتـــ !

 

 

 

 

 

از جنس ناب صداقت...

 

 

در واژه های تـو

 

  خاصیـتـــی بود :

 

  از جنـس ِ نـاب ِ صـداقـت ؛

 

  صـاف و زُلال چــو شـبـنـم ؛

 

  پـاک و نجـیـب چـو مـریـم

 

  وقـتی که آمـدی

 

  من ، می شِناختـمـت اِنـگــار !

 

  چـون سـایـه ای که سـالـهـا

 

  هـمـراه بـا مـن است .

 

  وقتی تو آمـدی

 

  بــر آسـمـان ِ مــِه گرفـتـه ی تـنـهـایـی م

 

  نـقـش ِ سـتــاره کـشـیــدم ،

 

  خـود ، نیــز بـاور نـداشـتـم ؛

 

  ایـنـگـونـه پــُر شـتـاب

 

  انبوه ِ بیقراری ِ خود را !

 

  شـاید  حضور ِ دل انگیزَت

 

  کـهـنـه حدیـث ِ نـیـم ِ گـمـشـده ام بود .

 

...

 

  ای از ســُلالــه ی بــاران !

 

  نام ِ تو را هـمـاره

 

  با  نم نم  مطـهـر ِ بـاران

 

  بر بـرگهـای ِ خوش نـگـاره ی پــاییـزی

 

  خواهـم نـوشــت .

 

...

 

  بـا یــاد ِ تـو

 

  سـرشــارم از بهــانــه ی پــرواز ؛

 

  لـبـریــزم از لـطـافـت ِ حـسـی خوب ؛

 

  حـسـی غـریـب و پـــر از راز ؛

 

  حـسـی که از کـلام ِ نـخسـتـیـن

 

  بـی قصـد و بـی اراده

 

  بـا بــاوری لطـیـف ، عـجـیـن بود .

 

  زودآشـنـــای ِ خوب و صمـیـمـی !

 

  بس ، دیــر آمدی ... امّــــا ؛

 

  پـیــدایـش ِ تـو :

 

  پـاداش ِ ســال هــــای درازی ؛

 

  ازِ تـلـخـکـامـی ِ تـنـهـایـی بود

 

  احساس می کنم

 

  تـو هـدیـه ی بزرگ ِ خـدایــی

 




/ 0 نظر / 11 بازدید